Borgarfjarðardalir.
Vegir og símar um þá.
Þar þótti byggilegt með gamla
laginu. Landgæði eru þar mikil og
f jenaðurinn því arðsamur, sem var
aðalatriðið, meðan mest var lifað
og nærst af afurðum hans, eins
og þær lögðu sig í búin daglega.
En síðan búnaðarhættir breyttust
og búskapurinn gerðist háður örum
samgöngum og verslun, hefur
þar þótt afskekt og naumast
byggilegt á sumum jörðum, vegna
þess að minna er þar um akfæra
vegi, símasambönd og greiðar
samgöngur en annarsstaðar í nágrenninu.
KUfberaflutningur þykir
nú neyðarúrræði, óviðfeldmn og
dýr, og er það, eins og viðskiftunum
nú er komið. Hefur því legið
nærri, að sumar jarðar þar legðust
í eyði, síðan vinnufólkið varð
torfengið og svo kaupdýrt, sem
nú er.
En hlynna verður að þvi, að
þar þyki búandi eins og áður.
Samgöngutækin verða þar að gera
hið sama og annarsstaðar: efla
hag manna og vellíðan.-
Einkum eru það Skorradalur og
Lundar-Reykjadalur, sem enn eru
illa settir með samgöngur. 1
Skorradal tekur hið mikla vatn af
undirlendið um dalinn miðjan og
er strjálbýlt meðfram því, svo
hætt er við að dráttur verði á, að
gera bílfæran veg inn í bygðina
fyrir ofan vatnið. Þó eru langir
kaflar beggja megin þess greiðfærir
fyrir bíl með lítilli viðgerð
(malarstrendur og eyrar). Nokkur
hluti leiðarinnar hvorum megin
þarfnast vegargerðar eða verulegrar
lagfæringar til að vera akfær.
En vatnið er raunar góður
vegur, og væri til við það hreyfilbátur,
sem flutt gæti a. m. k. 2
tonna þunga, ætti hann að geta
annast flutningaþörf framdælinga
að sumrinu; og að vetri til er isinn
oftast besti vegur fyrri sleða.
— Skorrdælingar verða þó að fá,
áður langt um líður, ökuslóð inn
í bygðina fyrir ofan vatn. Að
norðanverðu er að mestu sjálfgerð
braut f rá Grund inn á Gunnarseyri,
en þaðan að Selgili í
Fitjahlíð, sem er langur kafli (c.
6—7 km.), þarf víðast mikla
vinnu til að ryðja braut. Auðgerðara
er það sunnan vatnsins.
Þar er það einkum á kaflanum frá
Þófagilseyri inn fyrir bæinn í
Svanga, c. 11/2 km. að lengd, sem
lagfæra þarf til muna.
Síma í efri hluta dalsins ætti að
leggja frá Stóru-Drangeyri (þar
sé símastöð) að Vatnshorni eða
Fitjum. Hefur verið gert ráð fyrir
síma að Fitjum úr Lundar-
Reykjadal (frá Brennu). Það er
yfir haan og brattan háls, mjög
erfiða flutningsleið. Þó leiðin frá
Drageyri sje nokkru lengri (að
Fítjum), er hún að öllu öðru hagkvæmari
og tiltækilegri.
Þegar kaupstaðabúar fara að
fá greiðar samgöngur til hins
fagra, skógivaxna, heilnæma
Skorradals, og njóta þar hressingar
í sumarleyfum sínum, verður
Stóra-Drangeyri, tilvalin miðstöð
dalsins. Þar ætti að hafa hreyfilbátinn,
sem um vatnið gengi, og
bílveg þaðan inn í dalinn. — Á
Drageyri er mikið og auðræktað
túnefni. Bílvegurinn frá Hvalfirði
um Geldingadraga, sem nú
er að verða f jölfarnasta leið milli
landsfjórðunga, liggur þar hjá
túni og símalínan skamt frá.
Lundar-Reykjadalur hefur og
verið án nútíðarsamgöngutækja.
En nú er verið að byggja veg inn
í dalinn frá þjóðbrautinni við
Mannamótsflöt. Þegar sá vegur er
kominn inn fyrir Skarð, sem máske
verður nú í haust, má með
smáviðgerðum á stöku stað gera
bflfæra stðð inn í dalbotn og
áfram austur fyrir Þverfellsenda.
Milli Þverfells og Uxahryggs er
graslendiskafli, og þarf þar að
gera vegarbót, svo bílfært sje.
Uxahrygg má ryðja (þó stórgrýtt
sje þar á kafla); en milli
hans og Biskupsbrekku, þarf vegargerð
á nokkrum kafla.
En þá er komið á bflveg þann,
sem nú er notaður, þegar farinn
er Kaldidalur. Og þetta er sú


Lögrétta , 36. tölublað
Skorradalur og Lundar-Reykjadalur, sem enn eru illa settir með samgöngur. 1 Skorradal tekur hið mikla vatn af
Miðvikudagur, 3. september 1930 , Blaðsíða 2-3